Je zou René Karst kunnen kennen van het uitbundige ‘Supergave tijd’, het dynamische ‘Ik wil zo graag weer twintig zijn’ of het speelse ‘Op tafel dansen’. Zijn nummers hebben een hoog meezinggehalte. De teksten zijn soms wat cabaresk en spreken een breed publiek aan. Voeg er een gitaar bij en je hebt een combinatie om je vingers bij af te likken: feestpop in een Nederlands jasje.
Al een paar jaar ligt de tekst ‘Supergave tijd’ bij René op de plank. In 2007 vindt hij de juiste melodie en bewerkt het nummer op zijn manier. Een hit is geboren. René krijgt er landelijke bekendheid mee. Ook de tweede singel kan rekenen op een warm onthaal. ‘Dat moet je niet doen’ combineert een toegankelijke Nederlandse tekst met een vrolijke beat, bluesy gitaarrifs en eindigt in samenzang met een gospelkoor. René Karst staat er. Eind 2007 brengt René zijn eerste album uit. Het tweede albums komt begin 2011 uit.
Deze vrolijke muzikant schrijft in 1976 als tienjarige zijn eerste liedje. Hij treedt jarenlang op met zijn moeder als duo Karst. Dit duo wordt in de kleinkunstscene gewaardeerd om hun Drentse liederen met prachtige teksten. Samen brengen ze 25 albums uit waarvan er één goud wordt. Na dertig jaar op de bühne doet zijn moeder een stapje terug. Op dat moment breekt voor René een tijd van bezinning aan. De muziek is zijn leven en welke weg zal hij in slaan? Hij neemt een besluit: zingen in het Nederlands, met feestelijke muziek het publiek veroveren. En de ruimte om af en toe een medley te zingen van zijn favoriete band Status Quo. Theaterzalen worden ingeruild voor feestcafé’s, Mega Piratenparty’s en après aki party’s.
Wie googlelt op zijn naam, vindt een veelzijdig persoon. Het leven van René Karst draait om de muziek. Hij zingt duetten. Hij schrijft zelf liedjes. Hij produceert voor verschillende Nederlandstalige artiesten. Hij maakt van elke single een video. “Ik weet wat ik zing en wat ik wil overbrengen. Vervolgens denk ik na over hoe je dat kunt uitbeelden. Ik ben eigenwijs genoeg om het net even anders te doen. ” En tijdens de sinterklaastijd komt het kind in hem bovendrijven. Dan organiseert hij ‘Het klooster van Sinterklaas’ in Hoogeveen. “Heerlijk, dan maak ik weer een mooi Sinterklaaslied.” René prijst zich gelukkig met zijn muzikaal bestaan. “Ik vind het geweldig als ik mensen op de tafels en stoelen zie klimmen om te dansen. Dan doe ik het goed.” En het publiek geniet, lacht, feest en danst, want dat ‘luie zweet, dat moet eruit’.
Het begin van een Supergavetijd
In 2007 neemt de carrière van René Karst, tot dan toe vooral gericht op Drenthe en de Drentse taal, een compleet andere wending als hij de single Supergavetijd uitbrengt. Een nummer dat al enkele jaren in een laatje vol andere paperassen ligt te wachten. Al met de eerste tonen van Supergavetijd weet Karst de aandacht van het feestende publiek naar zich toe te trekken en het refrein roept bij de meeste aanwezigen gelijk jeugdherinneringen op:
Hey hey, wat was dat toch vroeger een supergavetijd en met tranen in mijn ogen denk ik vaak nog met spijt, aan die jongens en die meiden uit de hoogste klas, oh ik zou zo graag eens weten hoe het met ze was.
Het succes van Supergavetijd blijft ook in de rest van Nederland niet onopgemerkt en dus trekt Karst met steeds groter wordende regelmaat het land in voor uiteenlopende feesten en diverse media-optredens. Van Mega Piraten Festijnen tot radio-interviews en van televisieprogramma’s tot optredens in populaire wintersportgebieden, alles passeert de revue.
In het najaar van 2007 verschijnt het album ‘Supergavetijd’. Naast de gelijknamige single komen ook de succesvolle nummers ‘Dat moet je niet doen’ en ‘En we dansen en we springen’ van dit album.
Wie denkt dat de creatieve geest van Karst tussen de bedrijven door even tot rust komt, heeft het mis. Naast zijn eigen carrière als zanger, werkt René als mede-producer onder andere aan het nieuwe album van zangeres Erikah Karst. Hij organiseert diverse (grootschalige) evenementen en werkt regelmatig aan nieuwe liedteksten in diverse genres. Alles met evenveel inzet en enthousiasme, maar het podium is en blijft de plek waar Karst het liefste staat.
Ondertussen verschijnt in 2008 ‘Ik wil zo graag weer 20 zijn’, de eerste single van een nieuw album, gevolgd door ‘Nooit om de liefde huilen’ (januari 2009, album volgt voorjaar 2009). Daarnaast is 2008 het jaar waarin René samen met zijn moeder een gouden plaat ontvangt voor de Duo Karst CD ‘Tussen Dreumen en Zeker Weten’. Kortom, genoeg stof om over te praten en dus besluit Karst zich op een nieuw project te storten: zijn allereerste eindjaarsconference. Ter voorbereiding sluit hij zichzelf drie dagen op in een Amsterdamse hotelkamer om vervolgens op 30 december weer tevoorschijn te komen. Tijdens de conference neemt Karst met behulp van zijn gitaar en diverse andere instrumenten het jaar door en laat zo weer een compleet andere kant van zichzelf zien.
Mede door de stijgende populariteit van René Karst werd 2008 een bijzonder jaar met een volle agenda. De weg die hij met Supergavetijd is ingeslagen, ligt nog vol met nieuwe projecten en muzikale verrassingen.